2-) 647 sayılı  Kanunu'nun  yürürlükte bulunduğu dönemde  işlenen suçlar  yönünden  647 sayılı Kanunu'nun  4. maddesi uygulanmak suretiyle  kısa süreli  hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen  para cezalarının mezkur  maddenin 4. fıkrasındaki; ' Bu hükmün uygulanması kanun yollarına müracaatta  engel teşkil etmez.' hükmü uyarınca  miktarına bakılmaksızın temyizi mümkün ise de,  kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların  paraya veya maddede yazılı tedbirlere çevrilmesi yönünde, 647 sayılı  Cezaların İnfazı Hakkındaki Kanunu'nun 4. madddesindeki ilkelere benzer şekilde  yer veren 

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun  50. maddesinde ' Uygulamada  asıl mahkumiyet  bu madde hükmüne göre çevrilen  adli para cezası veya tedbirdir.' hükmüne yermesine karşın 'Bu hükmün uygulanması  kanun yollarına başvurmada  engel teşkil etmez.' hükmüne yer vermesi nedeniyle  gerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun  50. maddesi  gereğince  kısa sürreli hürriyeti bağlayıcı  cezaya seçenek olarak,  gerekse de  52. madde uyarınca  doğrudan hükmedilen 2 milyar(2.000 YTL) lirayı aşmayan adli para cezalarının temyiz yeteneği bulunmamaktadır.(Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarihli ve 2008/8-62 E, 2008/75K sayılı içtihadı, YKD  Mayıs 2009, Müstenidatı   Balıkkesir Ağır Ceza Mahkemesinin  21.10.2005 tarihli ve 515/503 sayılı dosyası)