2-)  6136 sayılı Kanunu'nun 12/1. maddesinde tanzim edilmiştir.Ticaret kastıyla ülkeye silah sokmak, taşımak, ihraç etmek, satışa aracılık etmek, bulundurmak  ile ilgili fiiller bu madde kapsamına girer. CGK 11.05.1992 tarih ve 82-147 sayılı kararına göre, bir kimsenin ticaret  kastı olmaksızın  şahsi ihtiyacı için yurt dışından bir adet silahı ülkeye sokması  6136 sayılı Kanun'nun 12/1 değil; 13/1 maddesine giren suçu oluşturur.

3-)İki adet silah satarken yakalanan sanığın fiili, bireysel satış olarak düşünülemez( 8.CD. 04.02.2008- 006/10604 ;2008/978)

4-)Oluşa, dosya içeriğine, iletişimin dinlenmesine ve fiziki takibe ilişkin tutanaklara, dinlenen tanık anlatımlarına, aşamalarda değişmeyen savunmaya göre sanık İkram'ın diğer sanık Süleyman ile birlikte silah ticareti yaptığına ilişkin Süleyman'ın aşamada tutarlılık göstermeyen atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında mahkumiyetine yeter ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, sanık Süleyman'ın ise olay ve arama tutanaklarına göre evinde toprağa gömülü olarak 4 kaleşnikof tüfek ve uzun namlulu tüfeklere ait 501 tane mermi bulundurduğu anlaşılmakla, bu oluş ve toplanan kanıtlara göre sanık İkram'ın atılı silah ticareti suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi ve sanık Süleyman'ın eyleminin de bireysel silah ticareti olarak kabulü ile 6136 sayılı Yasa'nın 12/1-4. madde ve fıkraları uyarınca cezalandırılması gerekir . (11.CD 11.05.11.2009 tarihli ve Esas No:2009/4279  Karar No:2009/13720  sayılı içtihadı)

5-)5729 sayılı Kanun'un 4. maddesi 1. fıkrasının 6136 sayılı Yasa hükümlerine tabi silah vasfına dönüştürülecek şekilde gaz tabancası imal edilmesi ve satılmasına ilişkin olması ve dosya kapsamına göre de ses ve gaz fişeği atmak için imal edilmiş iken daha sonradan namlularındaki gaz ayırıcı parçası çıkarılarak 6136 sayılı Yasa hükümlerine tabi hale getirilen iki adet tabancayı işyerinde satmak amacıyla bulundurması biçimindeki sanığın eyleminin, 6136 sayılı Yasa'nın 12/1. madde ve fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır,( 8.CD  07.04.2010 tarihli ve  Esas No:2008/9208  Karar No:2010/5437  sayılı içtihadı)